achy-ochy... :)

"Zwierciadło"- sprzedam:)

2012-03-06T20:28:00.000+01:00

Segregując swoje życie, porządkują przestrzeń koło mnie uświadomiłam sobie, że mam masę rzeczy do których już nie powrócę.
Jednymi z nich są moje stare "Zwierciadła". Co z nimi zrobić?
Pomysłów miałam kilka, a jednym z nich było wystawienie ich za kilka groszy na allegro. Jednak może ktoś z Was miałby na nie ochotę? Mogę więcej szczegółów podać na email.
"Zwierciadła" są w stanie idealnym! Mam wszystkie numery od stycznia 2008 roku do grudnia 2010. Plus kilka z 2011.
Jeśli zainteresowała Was oferta piszcie na email : landrusk@gmail.com.
Odstąpię je naprawdę tanio!

balkon

2012-03-03T16:46:00.000+01:00

W takie dni jak dziś - a dzień mamy zaiste piękny, coraz bardziej się przekonuje, że posiadanie dużego...ogromnego wręcz balkonu jest tym o czym zawsze marzyłam...
Jakby tak jeszcze temperatura była tak o 5 stopni wyższa to bym chyba dziś z niego nie zlazła...
A posiadanie mieszkania do którego w słoneczny dzień słońce wpada od samego rano, do samego wieczora... to spełnione marzenie...
Power dziś na maksa! Aż chce się żyć!

Sis

2012-02-26T18:15:00.000+01:00

Cztery dni.
Cztery dni z Sis.
Porozumienie, nawet totalnie innych światów, które mają wspólny rdzeń.
Coś co jest niezaprzeczalne, nierozerwalne i chyba bezwarunkowe.
Cztery dni... i znowu będę tęsknić.
Ale mając świadomość, że te cztery dni mogą się zawsze powtórzyć.

A najbardziej lubię wspólne wieczory, z rozmowami, z wspólnym czytaniem i wymienianiem się pomysłami na to co obie teraz tworzymy.
Jak dobrze mieć taka Sis. Jak dobrze umieć to docenić!

na tak czy na nie ?

2012-02-14T17:59:00.000+01:00

W sumie nie wiem czy jestem na tak. Na pewno nie jestem na nie.
Choć komercja w tym dniu moją romantyczność studzi....
Niemniej jednak nie jestem w stanie odmówić Mężowi Miłemu ogromnego buziaka, gdy w tym dniu zaskakuje mnie (tak, zaskakuje, bo raczej Walentynek nie świętujemy) tak pięknymi kwiatkami.
Które mają przetrwać nie tylko dziś...

kontrast

2012-02-07T09:24:00.000+01:00

taki mały kontraścik

perspektywa

2012-02-06T08:42:00.001+01:00

Za oknem sypie śnieg, mróz dalej trzyma - a mnie o dziwo to nie przeszkadza. Wręcz bajecznie się z tym czuję, zwłaszcza z kubkiem kawy w ręce i babeczkami piekącymi się w kuchni. Czekoladowe - ze skórką pomarańczy.
Do tego niecierpliwie wyczekuję listonosza - ma przynieść coś nowego, coś otwierającego nowe możliwości, coś co daje mi na samą myśl o tym ogromną radość.
I choć ubiegły tydzień był okropny, przyniósł sporo zmian niekoniecznie bardzo złych, lecz zmian do których trzeba znowu się przyzwyczajać, to perspektywa ferii (już za 5 dni) daje takiego powera do życia, że och,ach- zachwycona wszystkim jestem.
Życzę Wam więc miłego tygodnia.
A że śnieg i mróz? A jak ma być inaczej w styczniu, tudzież w lutym, bo ten miesiąc już mamy, prawda?:)

poranki

2012-01-21T13:31:00.000+01:00

Każdy poranek na nowym - naszym- mieszkaniu jest boski, a tak zaczęty dzień nie może być zły, prawda?

paleta

2012-01-06T19:56:00.000+01:00

Czasem kobieta niewiele potrzebuje do szczęścia...

Czasem wystarczy jej dobra paleta by pokolorować swój świat...

ten czas

2011-12-30T12:08:00.001+01:00

Czas po Świętach Bożego Narodzenia, a przed Sylwestrem to mój ulubiony czas. Z racji zawodu jaki wykonuję :D, ku złości wielu innych ludków- mam wolne. Czytam, oglądam, smęcę się po moim ukochanym mieszkaniu (które pokochałam miłością niezmierną), a każdy dzień wolny zaczynam tak:

I to właśnie ostatnio daje mi szczęście.

Plus masę słów wypowiedzianych i wysłuchanych wczoraj - od i do kobiety, która na słowo PRZYJACIEL zasługuje jak mało kto.

Tak...dobrze mi, i mam nadzieję, że wielu to cieszy...

Mnie cieszy jak ludziom innym dobrze.... ze mną lub i beze mnie....ich wybór.

życzę...

2011-12-23T17:20:00.000+01:00

KOCHANI
wiem, że należy się Wam masę wyjaśnień. Na razie jednak wpadłam tylko by Wam złożyć życzenia świąteczne i obiecać, że po świętach wracam! Życie powoli wraca do normy i przyjmuje naprawdę miły kształt. Ogarnęłam to i owo, ulokowałam to i owo i przy okazji siebie w tym wszystkim.
jest dobrze, naprawdę dobrze!

Zatem tym miłym nastrojem z Wami się chętnie dzielę, składając Wam życzenia na Święta, banalne, lecz szczere.

WSZYSTKIEGO DOBREGO, SPOKOJU, ODPOCZYNKU. RADOŚCI Z PRZEBYWANIA Z BLISKIMI, W BLASKU MIGOCZĄCEJ CHOINKI I Z KOLĘDĄ NA USTACH.
A nade wszystko życzę Wam wiary w to Boże Narodzenie i w szczęśliwe życie. Warto!

dzień zero:)

2011-11-26T13:53:00.000+01:00

nastał ten dzień...
w końcu na swoje!
w kartonowym szale, z wieloma niedociągnięciami..., ale z radością, że to już dziś!
na chwilę znikam , internetu jeszcze nie będziemy mieli, ale wrócę...
muszę spokojnie poukładać (dosłownie i w przenośni) swój świat i wrócę.

pakowanie

2011-11-22T07:27:00.002+01:00

Pakowanie czas zacząć! Czy ogarnę? Bo na razie...nie ogarniam...

13

2011-11-17T11:24:00.000+01:00

Zmienianie adresu korespondencyjnego wcale nie jest takie proste, siedzę już nad tym jakieś 2 godziny, a emaili przybywa...
Co to będzie z zameldowaniem i uaktualnianiem adresu w innych ważnych instytucjach...
Ach...straszne...
Jednak cały czas mam w tyle głowy taką myśl, że to już w końcu będzie MÓJ adres, że w końcu będę ZAMELDOWANA tam gdzie mieszkam, że nie będę musiała tłumaczyć wszystkim skąd jestem i dlaczego jest tak a nie inaczej.
Czasem numerek na drzwiach ma znaczenie...
nasz numerek na drzwiach będzie zaiste ciekawy...13...

w oczekiwaniu

2011-11-09T18:19:00.000+01:00

Jesień mija uroczo! Tak dobrej jesieni już dawno nie było, oby tak dalej, nawet przez zimę...
A ja zaczynam odliczać dni do ZMIAN. I aż usiedzieć na miejscu przez to nie mogę.
I choć czasem ma dość to nowa perspektywa i nowe widoki dodają sił i pomagają to wszystko przetrwać.
I jeszcze nigdy tak nie czekałam niecierpliwie na grudzień. Oby śnieg przybył do nas dopiero pod jego koniec.

postanowione

2011-10-31T23:24:00.000+01:00

Jutro zamierzam pozostać w łóżku do 11, otoczona literkami płynącymi z wielu stron, pijąc kawę z dużą ilością mleka i będąc najmilszą żoną dla swojego męża.
Zasłużyliśmy na to!

emocje

2011-10-23T13:19:00.001+02:00

Nie podejrzewałam nigdy, że wybieranie płytek, paneli, farb i tej całej reszty może wywoływać u mnie tyle emocji...skrajnych...
Aż się rozchorowałam... zatem herbatka i niedziela pod kocykiem...

wyjaśnienie małe

2011-10-18T08:18:00.000+02:00

Ciągle mnie tu nie ma..., lecz ciągle tu jestem. Nie przestaję Was czytać i pisać sama też nie mam zamiaru przestać. Po prostu zbyt dużo się dzieje.
Przełomy w moim życiu nadchodzą, zmiany ogromne i tysiąc spraw na głowie.
Życie...
Jednak nie znikam....

fanka niespiesznego ... poranka

2011-09-27T08:50:00.000+02:00

Zrobiła się ze mnie "fanka...niespiesznego poranka".
Wysiadam wtedy na chwilę z tej karuzeli na której ostatnio mam "przyjemność" bytować i z kubkiem kawy czytam, oglądam, zachwycam się lub oburzam...
Palce sklejam miodem ociekającym z kanapeczek, naczynia w zlewie myję na raty... i odliczam minuty, które mnie dzielą od wyjścia do pracy... z powrotem na karuzelę. Im więcej tych minut tym lepszy mój nastrój, im mniej tym karuzela wydaje się szybciej kręcić.
Mówiłam Wam już kiedyś, że nie lubię karuzeli, w każdym wydaniu?????
A za oknem jesień piękna. Zachwycona jestem tą jesienią, jak już ją zauważę!

karuzela

2011-09-16T09:20:00.000+02:00

Od dwóch tygodni (chyba nawet przeszło) żyję w ciągłym biegu. Między jednym weselem i drugim, tfuuu nawet trzecim,...między radami, .... między normalnymi godzinami pracy, a totalnym ich rozwaleniem...żyję ja i próbuję się w tym wszystkim odnaleźć, nie pogubić, odetchnąć i nie zwariować...
Śni mi się to wszystko po nocach, księżyc wdziera się nocami do pokoju nachalnie, poranki są albo zbyt wczesne, albo zbyt krótkie.... doba ma stanowczo za mało godzin, a kawa pita w pośpiechu nie smakuje tak jak na wakacjach...
ach....szkoda gadać, niech ta karuzela trochę przystopuje...

czwartek...

2011-09-08T15:07:00.000+02:00

Zdecydowanie czwartek nie będzie w tym roku szkolnym należał do moich ulubionych dni tygodnia...
Zwłaszcza czwartek zaskakujący zimnem, deszczem i wiatrem...
Zwłaszcza, gdy wychodzę z domu przed siódmą, a wracam po dwudziestej.

powroty do pracy...bywają...trudne...?

2011-08-29T07:42:00.000+02:00

... "lato schyla się ku końcowi"
i korci mnie aż, żeby zapytać.... "a czy lato się w tym roku w ogóle zaczęło?"
Bo jak się zaczynało to za każdym razem był falstart...
Taka refleksja mnie naszła jakąś godzinę przed wyjściem do PRACY, bo WAKACJACH :(
nie muszę chyba pisać, jak bardzo boli mnie z tego powodu serce....?
Na pocieszenie... goździki... i kubek pysznej mrożonej kawy...! Na przekór bólowi gardła i średniej aurze za oknem....

bawełniana rocznica:)

2011-08-22T21:03:00.000+02:00

Dwa lata temu byłam od paru godzin szczęśliwą mężatką. Jestem nią nadal...
I wiem, że długa droga przed nami, ale jeśli będzie co najmniej tak dobra, jak te dwa lata...to wiem, że będzie naprawdę dobrze....Niech trwa jak najdłużej....
Czego sobie i Mężowi miłemu życzę...

A na koniec wakacji.... mam zapalenie górnych dróg oddechowych... antybiotyk i zdechnięcie ogólne. No, co by mi za dobrze nie było....

za ręce...

2011-08-11T18:13:00.000+02:00

"Miłość? Ta od trzymania się za ręce?
Nie można przez całe życie trzymać się za ręce, bo w pewnym momencie zaczynają drętwieć dłonie"

po połówce już... turnus trwa:)

2011-08-07T12:33:00.000+02:00

Już ponad połowa wakacji za mną, a ja jeszcze do końca tak jak należy nie wypoczęłam. Marzy mi się nicnierobienie całodniowe. Niestety ostatnio nie było na to szans...
Co nie oznacza, że było źle.
Dosyć dużo pozytywnych spotkań, trochę nowin, trochę przypominania sobie jak ważna jest przyjaźń i ludzie, którzy nas nią darzą, parę "turnusów" wakacyjnych rodzinnych i odkrywanie przy tym zaułków otaczającej nas scenerii.
Jest dobrze... dobra chwilo trwaj! Tak po prostu, trwaj...

O powrocie do pracy absolutnie nie chcę myśleć.

Jakoś mi się wcale nie tęskni.

Takie wakacje to wspaniała sprawa!

Mam nadzieję, że zdjęcia trochę Wam przybliżą moje zachwyty...
a teraz zmykam na balkon zachwycać się słońcem, które ponoć od jutra ma znowu wziąć wolne...

Potem obiad i pewnie jakaś wędrówka... turnus bowiem trwa ;) Jakie to fajne, że to już nie ja jeżdżę na "turnusy", tylko przyjeżdżają do mnie:)

migawki

2011-07-22T11:34:00.004+02:00

Migawki z wakacji.... jest naprawdę przyjemnie... mimo pogody okrutnie nieprzyjemnej...
Ale co tam...grunt, że mam WOLNE!!!!

fajnie było...

2011-07-18T10:58:00.000+02:00

Weekend zaczął się w piątek..
Bardzo było miło... móc mieć znowu własną Sis z rodziną u siebie... spędzić parędziesiąt godzin z osobą kochaną bezwarunkowo.
Fajnie było przy nich ubrać magiczne okulary i patrzeć na świat w mono!
Fajnie było oglądać rozpasanie małp w zoo...
Fajnie było poczuć, że łączy nas wszystkich coś magicznego- więzi...silne...niezaprzeczalne...
Fajnie było móc odkryć, że są mądre nastolatki wśród nas i przebywanie z nimi to przyjemność.

Fajnie było smutek po ich wyjeździe ukoić leżeniem na kocyku! Nad wodą... w słońcu
Fajny weekend był!
A kawa w słońcu smakuje najlepiej! Na balkonie!

wakacje

2011-07-13T07:37:00.000+02:00

Wakacje
mijają.... już prawie połowa miesiąca...
dobry czas....
oby ciągnął się jak najdłużej....

urodziny

2011-06-25T17:56:00.000+02:00

Zaczęły się wakacje. To znaczy jeszcze dwa dni w pracy i luz! Ale już tak lżej się oddycha, zwłaszcza po tym co się zawsze dzieje pod koniec roku szkolnego.
A dziś świętuje swoje urodzinki. Kolejne:).
Wino truskawkowe już się w lodówce chłodzi, a ja zawijam różki z fetą z ciasta francuskiego. Mam nadzieję, że wyjdą mniammmm mniammm... takie niespodziewane świętowanie mam nadzieję, że się będziemy dobrze bawić.
I pochwalę się Wam jeszcze co od Męża miłego dostałam:

Wszystko wyszukane, z premedytacją kupione... och, zszokował mnie w tym roku.
I... uwielbiam zapach nowego S.T.A.M.P.S.A- pachną zawsze tak charakterystycznie...:)
No i biblia dla takie mola jak ja: "1001 książek, które musisz przeczytać"... och!
Nawet torebka boska.
UWIELBIAM mieć URODZINY! :)

będę...

2011-06-17T22:27:00.000+02:00

Żyję... jestem... będę...
Mniej mnie tu, więcej mnie na zewnątrz.. dosłownie i w przenośni.
I niech tylko się ten rok szkolny już skończy to będę... tak jak być chcę!
Tam gdzie być chcę...

nowa energia

2011-06-06T09:33:00.001+02:00

Weekend...
I powrót z weekendu....

Oczy nacieszone zielenią, płuca napełnione świeżym powietrzem, w wazonie parę ukochanych maków i można zaczynać nowy tydzień z nową energią. Jak ja lubię wracać czasem w rodzinne strony...

Dzien Dziecka - granatowo-truskawkowy!

2011-06-01T19:35:00.000+02:00

Za oknem niebo straszy granatem! I chmurom burczy w brzuchach okrutnie... a ja wyczekuję na Męża miłego... z prezentem.
Z okazji Dnia Dziecka- bo przecież każdy dorosły facet to DZIECKO:)
A sobie też prezent sprawiłam. TRUSKAWKI, Mąż miły dostanie barszczyk czerwony z botwinki- ulubiony!
I popijając truskawkową rozkosz czekam, zamykając oczy na nadchodzące błyski!
Oj jak ja nie lubię burzy...!

A dla Was też mam prezent. W postaci zdjęcia. Pamiętacie tą grę???? Ja dziś ograłam wszystkie dzieciaki... i mam nadzieję zaraziłam je miłością ku "klasom". :)

niedziela

2011-05-29T22:32:00.000+02:00

Ot po prostu niedziela... taka jaką lubię...

lakieromania:)

2011-05-28T19:56:00.000+02:00

Taka muzyka mną zawładnęła...

I jeszcze lakieromania mną zawładnęła- postanowiłam całe wakacje chodzić w kolorowych paznokciach.... zaczynam od dziś...choć jeszcze nie wakacje, wręcz przeciwnie- w szkołach to zabójczy czas...
Dziś byłam na zakupach- letnich ubrań poszukiwałam- wyszła z niczym, a rekompensatą były te oto cuda! Czerwień- choć na zdjęciu trochę przekłamana, już na paznokietkach.

A na koniec anielska rozpusta...ciacho czekoladowe z gruszkami...
Od środy się odchudzam!!!!!

cytat

2011-05-22T14:49:00.000+02:00

"... miej świadomość niezwykłości tego, co przeżywasz..." 

Tak to zdanie, które powinnam zapisać sobie na lustrze i co rano je czytać...

co Cię uszczęśliwia???

2011-05-15T17:25:00.000+02:00

Co mnie uszczęśliwia?

Czasem po prostu zakupy w IkEA w dobrym towarzystwie.
Czasem pyszna kawa po zakupach właśnie, czasem wspólna radość z kupionych rzeczy.
Czasem przeglądanie, planowanie, robienie sobie nadziei...,
A czasem wszystkie te sprawy na raz!

Kolejna udana niedziela, choć pogoda pod psem u nas niebywale ciepło...

i dla zapachu bzu...

2011-05-14T22:08:00.000+02:00

Czasem bardzo intensywny dzień, dzień, który wydawałoby się nam energię powinien zabrać, może okazać sie dniem tę energię nam dającym.
Właśnie o tym się dziś przekonałam.
Najpierw intensywny kurs, który był nie tylko intensywny, ale przede wszystkim zadziwiająco rewelacyjny. Potem grillowanie u dobrych duszków ...z dziecięcymi odgłosami w tle, z szczekającym psem, z oznakami nadchodzącej burzy... ze skwierczeniem kiełbasy... z zapachem grilla... z opowieściami i słowami zwykłymi i niezwykłymi....
Tak, taki dzień może tylko dodać energii. I choć nogi już raczej nigdzie dziś już nieść nie chcą, choć powieki nawet na zapałkach podtrzymywane opadają... to mimo wszystko dobrze zasypiać z tą świadomością, że dla takich dni warto żyć...
I dla zapachu darowanego przez małe rączki ... bzu ..., w który wyspana jutro z rana zamierzam zatopić nos... by tą energię od nowa poczuć...

leniwe przepisy...

2011-05-08T11:56:00.000+02:00

Weekend jak to weekend leci szybciej niż by się jednak chciało, ale... nic mi nie zabierze tych niedzielnych poranków. Leniwych. Wspólnych. Dziś z panceksami znalezionymi na którymś z kulinarnych blogów.
Ależ ja uwielbiam te blogi kulinarne właśnie.
Inspirują, motywują i wzbogacają moją kuchnie.
I coraz bardziej zapełnia się mój zeszyt z przepisami- przetestowanymi, tymi, które przetestuję oraz tymi, które po prostu wpadły mi w oko, ale pewnie nigdy nie odważę się ich wprowadzić w życie...
Leniwe, po-śniadaniowe niedzielne poranki są właśnie czasem, gdy uzupełniam zeszyt z przepisami - przepisami wypatrzonymi przez cały tydzień właśnie na wspomnianych blogach...

Można rzec tylko smacznego! Przed nami dziś jeszcze obiad i kolacja! :)

czyż...

2011-05-06T10:11:00.000+02:00

Czyż nie lepszy byłby świat, gdyby dni pracujących w tygodniu było 3 lub maksymalnie 4?:) Jakoś tak mi szybko te dni zleciały, że weekend mam nadzieję będzie się dłużył !

ciepło- tylko w sercu

2011-05-03T21:19:00.000+02:00

Oscypek z samego Zakopanego, pyszny obiad z gorzką niestety surówką..., przedobrzona kawa, lampka wina, babsko-męskie pogaduchy i wspólne oglądanie filmu, choć na chwilę dało nam radość świętowania i ciepło... choćby tylko w sercu. A z tym co za oknem przyjdzie się nam zmierzyć jutro...
Cóż za dziwny maj przed nami...

majowo zaiste

2011-05-02T20:15:00.000+02:00

Ziąb okrutny nie nastraja do majówkowej radości. Choć szczerze powiedziawszy nie pamiętam ciepłego majowego długiego weekendu, dlatego nie robi mi to większej różnicy.
Może to dlatego, że zawsze, gdy zaplanujemy jakiś wyjazd- nagle pogoda musi się zepsuć.Zdąrzyłam się juz przyzwyczaić.
Zatem i ten weekend majowy raczej spędzamy w domu. Leniąc się, czytając, oglądając, eksperymentując w kuchni, wypoczywając po prostu. Choć dziś już trochę pracowiciej. Mąż miły rano pojechał oddać krew, tak ma od czasu do czasu- korzystając z tego, że ma idealną grupę krwi- czasem w ten sposób pomaga. Mam nadzieję, że i Wam się to zdarza. Ja chętnie bym też krew oddała, ale ja straszny tchórz jestem i ciągle obawiam się, że najprawdopodobniej skończyłoby się zemdleniem... itp. Więc dojrzewam na razie do tej decyzji, mam nadzieję, że kiedyś się w końcu odważę. Dziś byłam jako osoba towarzysząca. Przez co jeszcze bardziej zakochałam się w moim Mężu. Uwielbiam go w sytuacjach, gdy swoim zachowaniem pomaga innym.
Czekolad w każdym bądź razie mamy sporo. :) Możemy sobie słodzić....

W sobotę z kolei skoczyliśmy ze znajomymi do Sosnowca- do Outletu. Wszystko coraz droższe, nie ominęło to też ubrań, więc chcieliśmy upolować coś taniej właśnie tam. Polecam! Wiele naprawdę ciekawych promocji.

Ja sama wyhaczyłam trampki w Venezi za 39 zł- tylko dlatego, że jeden z pary nie miał sznurówki. Teraz muszę wyhaczyć metrowe sznurówki i wszystko będzie grało. :) Dodam, że przecenione były ze 139 zł. !
Zakupiłam też olejek do paznokci- w końcu nawilżę moje wymordowane zimą skórki. Olejek pachnie herbatą, a w buteleczce pływają cudne niebieskie kwiatuszki. Nie mogłam się mu oprzeć. I dobrze, że się nie oparłam, bo po paru zastosowaniach paznokcie już wyglądają lepiej.

Jutro może uda nam się wyjechać na chwilę do Ojcowa, choć zapowiadają duże deszcze, więc raczej znowu zostaniemy w domu.
Dobrze, że choć dziś słońce na chwilę wyszło. Zimne słońce, ale zawsze to coś. Przyjemniej było z dyżuru w pracy wracać.
Tak, bo byłam dziś w pracy na dyżurze. Jeden uczeń, dzień wolny od zajęć dydaktycznych... coraz ciekawiej wygląda nasza polska szkoła, coraz ciekawiej....
Dobrze, że to słońce chociaż zieleń parkową oświetlało pięknie. Oto i efekty.
A po dyżurze pyszny obiad, wspólnie zrobiony i "nicnieróbstwo" słodkie...

Już prawie zapomniałam jak to miło nic nie robić:) Albo robić to na co się po prostu ma ochotę.

Trzymajcie kciuki, żeby pogoda jednak się odczarowała i jutro zaskoczyła nas upalną, słoneczną przemianą. A nie jak co maj- nagłym załamaniem...i pogody i myśli pozytywnych o niej. :)

łupnęło

2011-04-28T21:19:00.000+02:00

Twarde lądowanie!
Poświąteczny powrót do rzeczywistości na początku miło połechtał ego, a dziś łupną porządnie z liścia wręcz...

Ciężko, oj ciężko...

I znowu zadziwienie ludźmi, ich pretensjami, tym co sobie wymyślą i czego oczekują.
Mam nadzieję, że jutro uda mi się choć trochę załatać tą dziurę w sobie, po tym łupnięciu...

I koniec myślenia już dziś nad tym wszystkim. Weekendzie majowy przybywaj!

niech...

2011-04-22T16:13:00.000+02:00

Kochani
Między sernikiem, a "pijanym Izydorem", między jajkiem, a majonezem, między tym wszystkim i nie tylko chciałabym Wam wszystkim złożyć wielkanocne życzenia.Ja zabiegana jestem totalnie, niewiele mam czasu na razie na przyjemności. Mam nadzieję, że w niedzielę już trochę sapnę. I w końcu na Wasze blogi będę miała trochę czasu...
Niemniej ...

Niech radość WIELKANOCY odmienia Wasze życie na lepsze,

i trwa jeszcze dłużej niż Świąteczne Dni.

Zdrowych, spokojnych i rodzinnych

Świąt Wielkanocnych

czuję wiosnę i ja

2011-04-17T12:33:00.000+02:00

Czuje wiosnę. Choć przez ostatni tydzień chodziło za mną cały czas zdanie "piękną mamy jesień tej wiosny..." to w końcu zaczęłam czuć wiosnę. Za oknem cieplej, jaśniej i przyjemniej...
Tydzień totalnie zalatany, przemęczony, bo to trudny bardzo tydzień był. Szczególnie w pracy. Przeżyty jednak, bez większych dramatów więc nie jest źle.
Sobota za to miła - z moją D. jak co roku "świętowałyśmy" Dzień Glamour- totalnie nie miałyśmy nastroju na zakupy, na mierzenie, chciało nam się tylko mówić, mówić, mówić.... bo tak rzadko się widujemy...ach...życie..., ale w końcu ostatkiem sił wyhaczyłyśmy coś dla siebie.
I choć magazynu "Glamour" nie czytam (bo przecież tam niewiele do czytania, nie?), zniżki też raczej śmieszne, to ten dzień uwielbiam- wtedy z D. mamy czas tylko dla siebie, to nasz zwyczaj, który mam nadzieję będziemy podtrzymywały do starości. :D
Po zakupowych baletach postanowiłam wpuścić do domu trochę wiosny.
Piękny żółciutki kwiat Kalanoche zdobi parapet, obok zasiałam bazylię i mięte, w cudnych malutkich wiadereczkach. A na stole...akcent świąteczny pierwszy... tak by poczuć nie tylko wiosnę, ale i zbliżające się święta. Bo przecież one już tuż, tuż...

A dziś naprawdę rewelacyjne wiadomości (Kasiu! cieszę się!) i leniwa niedziela... to co lubię najbardziej... ;)

berek...

2011-04-12T08:33:00.000+02:00

Jako dziecko właściwie większość dnia spędziłam na podwórku- a to czytając pod wierzbą na ławeczce, a to grając w "dwa ognie", a to ganiając się w berka.
Jak wiecie dzieckiem już nie jestem (choć owszem zdarza mi się często nawet, być dziecinną do bólu), ale berka dalej lubię- choćby w takiej postaci- a nie wiem nawet czy nie bardziej.
Mówię tu o postaci berka blogowego.
O co chodzi? Na czym ta blogowa zabawa polega?

Proszę oto zasady !

ZASADY BERKA:

1.Wybieramy bloga i podajemy linka do posta, który w tym tygodniu podobał nam się najbardziej.
2. Informujemy o tym wyróżnioną blogerkę/ wyróżnionego blogera.
3. Wyróżniona/y podaje linka do bloga, z którego przywędrował do niej/niego berek
4.Puszcza berka dalej, do jednej osoby, której post podobał jej się w tym tygodniu najbardziej itd.

Zgodnie z nimi zostałam przez pewną Kobietę przed 30 zaberkowana. Za co? A za post "choćby tylko".
Zatem teraz moja kolej do klepnięcia kogoś - a wybór trudny- bo ja wybierać nie cierpię!
Lecz, jak mus to mus i z musu zrobił się przyjemny poranek na Waszych blogach.
Poczytałam i postanowiłam klepnąć Nivejkę (Zołzę z Peegeru) bowiem jej najnowszy post wydał mi się bardzo bliski memu sercu - też moje dzieciaki świetlicowe przeżywają komunię świętą ostatnio i ostatnio też się na grzechy licytowały, więc Nivejko wołam za tobą BEREK właśnie za ten post " Licytacja"

A i jeszcze Was chciałabym zaprosić do bardzo fajnego konkursu.
Można wygrać naprawdę fajną książkę- mam nadzieję, że wkrótce będę mogła coś o niej i u mnie na moim drugim blogu napisać. ;)
Cieplejszego dnia Wam życzę - bo ciepła brak ostatnio u mnie, u Was też?

choćby tylko

2011-04-09T23:04:00.001+02:00

Dobrze mieć przyjaciół*...
choćby tylko po to by móc im od czasu do czasu pomóc...

choćby tylko po to by układać z nimi ich panele... i cieszyć się z nich razem z nimi....

lub choćby tylko po to by dowiadywać się, że uwielbiamy puzzle..., a przebywanie razem sprawia ogromną przyjemność... i dodaje sił !

*Dla SiM oraz R. :) - siedzicie mi mocno w sercu:)

za dużo chcę

2011-04-02T17:01:00.000+02:00

Za dużo chcę!
Tak właśnie to sobie dziś uświadomiłam. Za dużo chcę zrobić, za dużo mam planów, zainteresowań, do zbyt wielu rzeczy mnie ciągnie. A to kolejna książka z półki wyziera wołając : "czytaj!", a to sterta czasopism nieprzeczytanych wzbudza wyrzuty sumienia, a to druty chciałyby znowu w wełnianym tańcu się zatracić. Pogoda za oknem spacerem kusi, brzuch woła zrzuć mnie na przykład na rolkach, kolejka filmów do oglądania się ustawia, tysiące pomysłów kuchennych do zrealizowania....
No, a dobra niestety trwa tylko 24 godziny i większość z nich zajmuje mi praca i spanie, i codzienne obowiązki wcale nie takie znowu straszne. A na to co chcę czasu niby brak.
To jak to wszystko zorganizować, żeby móc wykonać w trakcie wolnego weekendu przynajmniej z 50% tego co CHCĘ?

nieoczekiwanie

2011-03-27T13:11:00.000+02:00

Niestety rozkłada mnie choroba.
Od rana gardło obolałe, węzły chłonne na szyi jak jabłka. Chyba gorączka i na bank ból głowy. Czyż nie uroczo?
Taka piękna pogoda za oknem, a mi powieki opadają.
Z wczorajszego braku asertywności wyszłam całkiem dobrze, portfel się zapełnił i nieoczekiwanie jeszcze obdarowana zostałam tulipanami. A one jak nic innego nawet brak asertywności wynagradzają.
Oto i ułamek nieoczekiwanego bukietu. Na wiosenną poprawę humoru.

Mam nadzieję, że do jutra choroba mi przejdzie. Może przegonię ją pysznym obiadem i relaksem z gośćmi, którzy mają do nas dziś zawitać!

no tak

2011-03-26T12:52:00.000+01:00

I bardzo dobrze, że nie umyłam okien.
Za nimi deszcz w pełnej okazałości.... pogoda dziś nie rozpieszcza. A ja muszę wyjść, stawić jej czoła- czemu ja jestem taka głupia, że zgadzam się na dorabianie w soboty..., a asertywność?
Asertywność przegrała z potrzebą wypełnienia portfela.
Ale od 19:00 odpoczywam weekendowo! I już!

no w końcu !

2011-03-23T16:19:00.000+01:00

WIOSNA!
I choć raczej chłodna wiosna, skromna w obdarzaniu ciepłymi uczuciami - to i tak ją wielbię i napawam się tym charakterystycznym słoneczkiem, tych charakterystycznym podmuchem wiosennego wiatru, tym zapachem powietrza... tą zmianą obok której nikt obojętnie przejść nie może.
Pierwszy dzień wiosny uczczony wizytą na siłowni, która zapoczątkuje stałe bywanie. Tak, w tym roku też fałdek przybyło- a zwyczaj mam, że na wiosnę ich się pozbywam- lub pozbyć chcę! :)
A dalsze wiosny świętowanie? Hm... wiosenna kurtka, buty, wiosenne zmiany w szafie.
No i przede wszystkim PORZĄDKI wiosenne! W trakcie, których jestem od jakiś dwóch godzin, a mieszkanie wygląda jak pobojowisko. Już się nie mogę doczekać tego stanu PO:) powinnam co roku zdjęcia robić: przed-po.
Zatem, żeby nie przedłużać i szybciej mieć ten stan PO, lecę ogarnąć to pobojowisko, początkowo zwiększając je, lecz sukcesywnie w końcu je zmniejszając też.

Wiosenne buziaki dla wszystkich!

poprawiacze humoru

2011-03-18T08:38:00.001+01:00

Ostatnio w trakcie pobytu u znajomych w Katowicach (dziękujemy za miły weekend) odkryłam rewelacyjny poprawiacz humoru. Oto i on:) A ten śmiech mnie totalnie rozwala.
Uwielbiam reklamy Telekomunikacji Polskiej z Sercem i Rozumem. Co nie oznacza, że lubię Telekomunikację.
Jednak ich reklamy za każdym razem wywołują u mnie uśmiech...
Ta reklama z tego co wiem nie jest puszczana w TV, ale może się mylę.
Uwielbiam jeszcze puszczaną w TV reklamę "KUP MI" - to plisssss jest mi bardzo bliskie. :D
Takie "pilssssss" pomogło mi ostatnio w zdobyciu zegarka! Tak, w końcu znalazłam zegarek dla siebie. Zegarek, który mogę nosić! Który mnie nie uczula! Bo nie ma w sobie niklu!
Chodzi o serię zegarków S.T.A.M.P.S
Dołączyłam do fanów! Wręcz oszalałam na ich punkcie i zrobiłam całą listę modeli, które chcę mieć! A Mąż miły ma ułatwienie w szukaniu pomysłów na prezent dla mnie. Przyjmuję teraz książki i zegarki:)

A to mój pierwszy model (na czarnej bransoletce) - spokojny wariant, ale kuszą mnie już następne- bardziej zwariowane i kolorowe! Och będzie nowy paskudny nałóg:)

porażająca Sala

2011-03-16T22:42:00.001+01:00

Tyle co wróciłam z kina. Byłam na "Sali samobójców". Film naprawdę na wysokim poziomie, szokująco dobry. I po prostu szokujący. Myślę, że każdy rodzic powinien go obejrzeć, zwłaszcza rodzice nastolatków. Jestem pod ogromnym wrażeniem. Tyle emocji we mnie wywołał....
Oby takich filmów w Polsce powstawało coraz więcej. I oby mówiło się o nich jak najwięcej- pozytywów. Ja film postrzegam tylko w samych pozytywach, choć treść filmu od nich raczej daleka.

No musicie obejrzeć i już! Porażający film. Porażająco realny. Niestety.
Zwiastun możecie obejrzeć TU.
Jeszcze całkiem ciekawy wywiad z Janem Komasą- reżyserem filmu.
POLECAM!

niespodziewane uczucia

2011-03-07T11:12:00.001+01:00

Bardzo dziwnymi uczuciami zostaje zalany człowiek, który wchodzi po raz pierwszy do murów, które mają być jego mieszkaniem. Uczucia zaskoczenia, radości, zdenerwowania, radości, zdziwienia, radości, niecierpliwości... radości, radości i nadziei na spełnienie tej radości....
Piszę o tych uczuciach, które targały mną przez ten weekend.... w sobotę byliśmy na budowie naszego mieszkania... przedziwne uczucie, ale z tych przedziwnie dobrych. Nie bez powodu słowo "radości" przewija się wśród tych innych uczuć i nie bez powodu nad nimi przeważa. Bo to przede wszystkim radość i kawałeczek szczęścia.
I choć jeszcze niecały rok do przeprowadzki, choć przed nami walki o kredyt, oszczędzanie na nowe... to już w głowie pełno myśli, pełno planów, pełno nadziei, projektów...
Pełno prasy kolorowej z pomysłami... też...

Dobrze mieć do czego dążyć..., mieć marzenia, które może niekoniecznie się spełnią, ale dają siłę do kreowania swojej rzeczywistości.

Miły był ten weekend, niespodziewanie.
Mam nadzieję, że reszta tygodnia też okaże się niespodziewanie miła, mimo podwyżki opłaty za wynajmowane mieszkanie, mimo Męża miłego na delegacji, mimo innych takich duperelów...

to musi być ...lovely day

2011-03-04T07:34:00.002+01:00

Nie ma to jak pozytywne nastawienie, a ja ostatnio co ranek pozytywnie nastawiam się tą piosenką.
Potrzebuję!
W dzień harówa... w nocy sny przedziwne , męczące np. dziś sen o tym jak to się z Mężem w Boney i Clyde'a bawiliśmy i musieliśmy się przed światem potem ukrywać... no komedio-dramat... a potem się u optyka kłóciłam bo mi przygotowali okulary z oprawkami w tygrysy...!

Zmęczona snami postanowiłam się obudzić... i za sprzątanie się biorę. Potem do pracy i .... weekend...
Zatem musi to być lovely day...! A okulary w końcu jak będą zrobione...to mam nadzieję, że takie jak zamówiłam!
Miłego dnia!

po co...?

2011-02-27T00:49:00.000+01:00

Zastanawiam się jak to się dzieje, że się tak daję nabijać w butelkę, jak to się dzieje, że nauczona wcześniejszymi doświadczeniami - znowu daje się wodzić za nos i... znowu się rozczarowuję. W kontaktach... z ludźmi, na których kiedyś mi zależało i jakaś dziwna cząstka mnie nie potrafi racjonalnie ich sobie z życia wycofać. A powinnam !
Zastanawiam się też co powoduje osobami, które tyle razy potrafią mnie za nos zwodzić, obiecywać, dawać nadzieję na normalne, dobre relacje... a ich kontakty z tobą są tylko taktyką w jakiejś ich grze... by zdobyć to na czym im zależy- bez względu na wszystko inne.
Bo po co stwarzać namiastkę dobrych kontaktów, wtedy gdy się nie wie na czym się stoi, by zaraz gdy pozycja tej osoby się ugruntuje - pokazać, że nasze życie kompletnie jej nie interesuje, że życie tej osoby toczy się innym torem, który wcale nawet się z naszym życiowym torem nie chce bezinteresownie stykać- gdy jest jej dobrze.

I zastanawiam się po co ja to wszystko w sobie duszę, po co się z tym męczę ? I jak się tego pozbyć???
I po co ja rękę wyciągam - tysiąc razy poparzoną...

kolejna aura

2011-02-22T09:00:00.002+01:00

Kolejna migrenowa aura. Właśnie drętwieje mi ręka i usta...,widzenie się zaburza , mroczki, migotanie, oj, czekam na ból, bo po aurze ma się pojawić.
Mam trochę już dość.
I pytam Was czy nie wiecie może jak sobie z tym radzić?????
Zwłaszcza, gdy na 12.00 macie się stawić w pracy... do 17.00, przy 4 klasach..czyli jakiejś 30 dzieci najmniej.

sny o przeszłości

2011-02-20T09:12:00.000+01:00

Dosyć często śnią mi się ludzie z tzw. "przeszłości". Ludzie na których mi kiedyś zależało, którym zależało jakoś na mnie, z którymi łączyła mnie przyjaźń, codzienność, aspiracje do głębszych uczuć.
Ludzie z którymi moje drogi się rozeszły... i czasem się zastanawiam jak i dlaczego?
Dziwne jest to, że jako dziecko, nastolatek, bądź nawet studentka zupełnie inaczej wyobrażaliśmy sobie nasze życie.
Mijają lata, nasze życie układa się zupełnie inaczej niż sobie to wyobrażaliśmy, pewne osoby z naszego życia znikają, inne się pojawiają, by z czasem też zniknąć lub z nami się "zakorzenić", a przeszłość powraca do nas w snach, wspomnieniach, rozmowach...
I nie oznacza to, że nasze wcześniejsze wyobrażenie swojej przyszłości jest gorsze lub lepsze od tego co mamy teraz. Jest inne..., a czasem przypomnienie sobie go pozwala na chwilę refleksji. Na docenienie tego co się ma i zatęsknienie za tym co się miało lub na co miało się nadzieję.

Dziwnie się czuję po takich snach. Jedną nogą w teraźniejszym życiu, drugą obok ludzi z przeszłości.
I zastanawiam się wtedy dlaczego przeszłości nie mogę połączyć już z teraźniejszością...
Dlaczego po drodze gubimy ludzi lub oni gubią nas.... i czy istnieje możliwość odnalezienia się na nowo. A przede wszystkim czy jest tego jakiś sens?

zmęczona

2011-02-19T21:24:00.000+01:00

Zmęczona jestem. Całym tygodniem minionym, dzisiejszym "chałturzeniem" (zwę tak moje prowadzenie imprez urodzinowych dla dzieci), najbliższo-poniedziałkową hospitacją, która już mi w głowie siedzi, powrotem zimy i gardła bólem nagłym, oczekiwaniem na wynik badania, który na całe szczęście okazał się w porządku - wycięte wszystko, opłacało się trochę pocierpieć. Teraz trzeba się tylko obserwować.

Zmęczona postanawiam jutro nie robić nic! Albo robić tylko to na co będę miała ochotę.

A teraz zacieplę mój termofor, na buzie maskę nałożę, do ręki wezmę walentynkowy kubek z herbatą i z nad książki będę zerkała na Męża miłego- ciesząc się, że już teraz nic nie muszę...

I z szyi schodzi napięcie, a w głowie przestaje szumieć...
I marzy mi się taki relaks... kolorowy...

i po feriach...

2011-02-14T09:44:00.000+01:00

Koniec dobrego. Wracam do pracy!
Ferie jak co roku minęły zawrotnie szybko, za szybko...

A dziś WALENTYNKI (wow! odkryłam nie?)
Jaki do nich mam stosunek? Hm... normalny, ani na nie, ani na tak...
Po prostu są. I niech będą...

dzień wycięty

2011-02-11T08:55:00.001+01:00

Wczorajszy dzień wycięty z życiorysu.
MIGRENA z AURĄ - straszna.
Do tego wyciąganie szwów- które kompletnie nie wiem kiedy nastąpiło, bo byłam w trakcie mordowania się migrenowego.
Martwię się tym... że takie ataki mam wtedy, gdy Mąż miły akurat na delegacji, gdy w dużym mieście jestem prawie sama, gdy o pomoc muszę prosić... gdy mam ważne wydarzenie lub zdarzenie np. to szwów wyciąganie na drugim końcu miasta.
A dziś boję się wstać, boję się szybciej poruszyć, boję się otworzyć oczu i zobaczyć, że np. zaczyna się bo na jedno oko nie widzę...
No nic w takich sytuacjach przynajmniej wiem, że mamy z Mężem miłym tu przyjaciół (bo mnie pozbierają i do auta wsadzą, dowiozą do domu).

Ok trzeba wstać, ogarnąć dom, siebie i ... żyć... teraz przy takich sytuacjach to przynajmniej wiem co się ze mną dzieje, wcześniej nie wiedziałam i panikowałam...teraz...ból, niespokojny ból... ale wiem, że się skończy. I jak się skończy... nie wiem tylko zawsze kiedy...

przepadłam... zadrutowana!

2011-02-08T09:45:00.000+01:00

Dalej się lenie, ale już w Krakowie z powrotem.
Wróciliśmy w niedziele, celebrując powrót wyjściem do Teatru Groteska na Kabaret pod Wyrwigroszem. I jak pisałam kiedyś kabarety bywa, że mnie męczą, to tym razem było super! Miałam zakwasy na policzkach od ciągłego śmiania się i chyba lepiej się bawiłam nawet niż Mąż miły, dla którego kupiłam te bilety. Jednak odbiór bezpośredni, ze sceny...to jest TO!

Co jeszcze? Wpadłam jak śliwka w kompot- przepadłam dla świata- nauczyłam się robić na drutach!
I faktycznie... to uzależnia... nie można się oderwać, nawet książki tracą na rzecz drutów.
Wyjazd do mamy zatem zaowocował nowym uzależnieniem... i planem stworzenia pledu. Na razie jestem na etapie robienia 15 cm kwadratów, bo najprościej. Potem je połączę i będzie pled...:) Kolory iście dziewczęce- ale tak to jest jak się stoi w pasmanterii i kompletnie się nie wie czego się chcę, do czego i jakie..., a Pani sprzedająca akurat te kolory preferuje najwyraźniej...
No dobra też mi się jakoś dziwnie te kolory podobają nie będę oszukiwała.

Zatem jak widać wciągnęłam się niesamowicie w to drutowanie.
Dalej odpoczywam... mam jeszcze parę dni wolnego, ale zamierzam zabrać się do pracy i wykonać papierową robotę, która przede mną w nowym semestrze...
Mimo to zamierzam też się jeszcze trochę polenić! Następne wolne dopiero na Wielkanoc...
Dziękuję wszystkim za życzenia powrotu do zdrowia, w czwartek idę ściągać szwy i na kontrolę- mam nadzieję, że będzie ok... musi, no bo jak inaczej?:)

już po...

2011-02-02T14:39:00.000+01:00

Już po zabiegu. Przebiegł szybko i sprawnie, właściwie bezboleśnie. Boleśnie zrobiło się jakieś 2 godziny po, jak zeszło znieczulenie.
Dziś już o wiele lepiej, ale w związku z tym, że zabieg na udzie, to ani siedzieć, ani leżeć mi niewygodnie i chodzić też. Zatem taka zawieszona jestem.
Mimo to i tak mi dobrze, bo Mąż miły ma urlop i wspaniale się mną opiekuje, a ja czytam... czytam... czytam... i oglądam. Zatem wkrótce relacja z obejrzanych filmów.
A dla Męża miłego w nagrodę zarezerwowałam bilety na niedzielę. Idziemy na "Kabaret pod Wyrwigroszem" ;) On kocha kabarety- ja kocham go więc... wytrzymam- bo jeszcze nie wiecie, ale ja średnią fanką kabaretów jestem, tzn. mam przesyt od miłości jaką darzy je mój Mąż miły :)
Zatem pozdrawiam z pozycji półleżącej- półsiedzącej i wracam do chorobowego lenistwa.

wyróżniona, wyróżnia WSZYSTKICH!

2011-02-01T09:22:00.000+01:00

Kochani!
Zauważyłam wczoraj, że pewien kochany Anioł Kulawy:) (wiesz, że Cię uwielbiam?), wyróżnił mnie na swoim blogu.
Za co? A za to:
"- Kaś- Bo pięknie tak mówi o książkach. Bo szczepi, sieje, rozsadza miłość do liter."
Wyróżnienie to wydaje mi się, dotyczy bardziej mojego drugiego blog'a, bo tutaj jakoś średnio o książkach pisze, choć w sumie literki tu też rozsiewam, szczepie i różne cudaki z tego jak zapewne zauważyliście wychodzą.
Raz pewnie lepsze, raz pewnie gorsze... Ale tak to już jest- ja oba moje blogi traktuję bardzo osobiście, nie pisze pod publikę, owszem piszę do Was, ale nie krygując się, nie starając się Wam przypodobać. Bo nie o to przecież w tym wszystkim chodzi, prawda?:)
Według zasad powinnam teraz wytypować 10 blogów, które sama chcę wyróżnić.
Jednak moi drodzy nie zrobię tego tak jak trzeba!
Po pierwsze dlatego, że wszystkich, których Was czytam musiałabym wyróżnić- bo nie bez powodów Was czytam! W każdym odwiedzanym blogu znajduję coś co mi się podoba, każdy jest inny, każdy coś wnosi do mojego życia. A odwiedzanie Was przeradza się z każdym dniem w przywiązanie do Was.
I tak właśnie Was wyróżniam - bowiem jest tyle blogów wokół- a to właśnie Wy wszyscy jesteście w moim "bocznym pasku" :) i to właśnie od niego się uzależniłam:).
Po drugie nie wyróżnię nikogo, bo mam humor kiepski... a tak...
Lecę zaraz na zabieg... do chirurga, coś mi tam będą wycinać... mam nadzieję, że szybko i bez bólu i że nie jest to nic złego... :(
Zatem trzymajcie kciuki i mimo mojej gadaniny czujcie się WSZYSCY wyróżnieni- bowiem dziś dla Was pisałam właśnie!

Aniele - kochana Tobie jeszcze raz dziękuję- cieszę się, że doceniasz to co robię!

drutuję!

2011-01-29T18:31:00.000+01:00

Uczę się robić na drutach....
tak wiem, że to wstyd w takim wieku tego nie umieć... tak wiem, że trzeba było patrzeć jak mama tłumaczyła, jak dziergała tysiące swetrów dla mnie i Sis (pięknych swetrów), tak..wiem...,że nie patrzyłam, że nie słuchałam....
Ale we wtorek, albo środę jadę do mamy ! I się nauczę.... bo samodzielna nauka (wsparta przez fachowe (sic!) czasopismo i dobre chęci Męża miłego) jakoś mi nie idzie....
Raczej dobrze mi wychodzi rzucanie drutami i przeklinanie pod nosem....
I pierwszy entuzjazm jaki ogarnął mnie wczoraj po wykonaniu pierwszych czynności z instrukcji...spruł się gładko.... okazało się, że pierwsze czynności też nie do końca załapałam..
Tzn. już łapie...ale...
Nie wiem czy ja jakaś niepojętna jestem...czy co...ale idzie mi jak po grudzie...a nie po drucie! :(
A plan był ambitny...chciałam pojechać do mamy i pokazać jej że potrafię!!!
Teraz plan się zmienił: planuję ją poprosić o kurs! :) Ciekawe jak zareaguję?

ferie -start!

2011-01-28T16:18:00.000+01:00

Już oficjalnie MAM FERIE!!!!! :)
Mam podwyższoną temperaturę, ból głowy i ledwo żyję!
No tak wolne...to mnie rozłoży. :(
Nic to...ładuję się pod kołdrę, poję herbatą, wcinam czosnek.... i mam zamiar nie dać się chorobie, nie teraz!

gdzie te ferieee???

2011-01-25T09:35:00.000+01:00

Nie cierpię ostatniego tygodnia przed feriami w szkole.
Wszystko mi się wali, z ciemnych kątów wychodzą niedokończone sprawy, tysiące zobowiązań dają o sobie znać... i poukładana teraźniejszość straszona jest przez zaległą przeszłość lub mającą nadejść przyszłość.
Papierologia, stosy rosną niepostrzeżenie, dokumentacja na błysk,.... a tu bach z boku coś wyskoczy i ład zburzony i spokojny sen zmienia się w szkolny koszmar...i noc przerywana....

Zatem... : mam dosyć! Gdzie te ferie????

czy jeszcze ktoś tu wejdzie? NAGA PRAWDA :P

2011-01-18T20:36:00.000+01:00

Zostałam wywołana przez Anioła Kulawego! A niech to najpierw pomyślałam, jak to tak swoje dziwactwa wyzewnętrzniać... a potem sobie pomyśłałam, no jak to, a gdzie indziej to zrobić?:)
Zatem Aniele DZIĘKUJE i poddaję się autoanalizie...

1. Przyznam się szczerze, że jestem bardzo lękliwą osobą- nie oglądam horrorów, a na niektóre filmy, na których robić tego nie powinnam patrzę spod kołdry lub zza palców..., boję się szybkiej jazdy autem jako pasażer (jako kierowca już jakoś mniej), boję się okropnie o swoich bliskich, boję się lunaparków, policji się boję- w sensie mandatów, wchodzenia do piwnicy.... oj wymieniać by- w każdym bądź razie bywam życiowym tchórzem!
2. Jestem bałaganiarskim porządnisiem- albowiem najpierw bałaganię na maksa, a potem to obsesyjnie sprzątam...mam takie fazy.
3. Uwielbiam wiele rzeczy mieć zaplanowanych, lubię kontrolować wydatki (notorycznie sprawdzam saldo konta), w ogóle lubię widzieć co zrobię i kiedy- choć coraz częściej uczę się akceptować spontan...
4. Kiedyś (oj dawno temu) sporo jeździłam stopem- na uczelnie i z powrotem to był standard- jechałam nawet złapaną na stopa karetką...:)
5. Uwielbiam oglądać gazetki reklamowe- planuję co kupię, robię listę zakupów, zakreślam markerem...
6. Nie lubię swoich uszu...- ale coraz częściej je akceptuję. Zresztą z wiekiem rośnie szacunek do swojego wyglądu.., a wygląd przestaje być aż tak ważny...
7. Po przyjściu z pracy potrzebuję godziny ciszy... nic nie może grać, niewiele mówię i niewiele chcę słuchać...
8. Nie cierpię chodzić na pocztę...!
9. Nie lubię zniecierpliwionych pań sprzedawczyń w sklepach... uważam, że jak się decydujemy wykonywać pewien zawód to nie ma miejsca na fochy...owszem każdy może mieć zły dzień, ale...cóż nie robią mi Panie łaski obsługując mnie... ja nie mogę dzieciakom powiedzieć "odczepcie się, boli mnie głowa... "...
11. Nie potrafię się cicho kłócić, nie potrafię mieć cichych dni, muszę wszystko wywlec i załatwić...inaczej sfrustrowana wybucham jak petarda...
12. Jak stracę zaufanie to już go chyba nie jestem w stanie odzyskać... choćbym się mocno starała to już nigdy nie będzie TO.
13. Za szybko ufam ludziom, za szybko wchodzę w relacje, ...za bardzo chcę wierzyć, że ludzie są dobrzy...
14. Szybko się nudzę wynajmowanymi mieszkaniami i mam nadzieję, że tym swoim-wkrótce się nie znudzę!
15. Chciałabym umieć malować, śpiewać,coś ciekawego tworzyć- i kończy by się na chciałabym...

Oj, tyle, bo przestaniecie mnie czytać! :)

Coby temat wyczerpać całkowicie musiałabym sobie codziennie coś zanotować...bo wady odkrywam znienacka... dziwactwa hoduję, lecz gdy przyjdzie co do czego nic znienacka nie wychodzi, a hodowla jakoś podupada...i normalnieję...a Mąż miły twierdzi, że wad nie mam...no może kilka...hm...no może on niech się lepiej nie wypowiada:)

Do zabawy chciałabym wywołać Anullę, Kurę Domową i Lotnicę:) Absolutnie nie zmuszam i jeśli nie weźmiecie udziału nie poczuję się urażona!:)

bo kocham niedziele

2011-01-16T17:01:00.000+01:00

Bo kocham niedziele....
Uwielbiam to nieśpieszne wstawanie, w kołdrach obracanie, jajko na miękko, godzinę modlitwy... i bycie tak po prostu, bez planu co mam zaraz zrobić...
Uwielbiam tą możliwość patrzenia na świat bez pośpiechu...
Szkoda, że niedziela to tylko jeden dzień..., ale dobrze, że co tydzień! A jeszcze lepiej, że ją sobota poprzedza... sobota niepracująca...

A za oknem słońca zachód...słońca, którego tak bardzo potrzebuję...

niemoc

2011-01-14T21:14:00.000+01:00

Dziś sobie uświadomiłam co w życiu tak naprawdę chciałabym robić. Hm.... szkoda, że tak późno.
Zatem mam marzenie...
A tak poza marzeniami to nie może mi dziś z głowy wyjść pewien uczeń. Trudny uczeń, bardzo trudny uczeń, który dziś przeszedł sam siebie. Biedne to dziecko, agresywne, znerwicowane. I mimo, że dziś znerwicowało mnie, że łza z niemocy i złości się zakręciła, to i tak mi go jakoś szkoda....
I ciągle myślę...
Dobrze, że już weekend.
Za lutym tęsknie okrutnie...
Choć zacznie się cięciem...

po przerwie...

2011-01-12T19:03:00.000+01:00

Musiałam sobie przerwę zrobić od pisania. Właściwie nie wiem dlaczego...
Może za dużo sie działo, żeby to wszystko ogarnąć, a może działo się za mało, żeby mieć o czym pisać.
Bo z jednej strony trochę spraw się rozwiązało... tudzież wyjaśniło, z drugiej trochę zagmatwało i proszą się o wyjaśnienie. A z innej strony tj. trzeciej licząc kolejno wszystko jest po normalnemu. To znaczy żyjemy... a, że los się plącze i rozplata...toż to norma.

Za oknem stwierdzę nieodkrywczo- marudnie. I brudnoooooo.... ciemnooooo, i wcale nie ciepło. Chyba bym wolała już śnieg i mróz niż tą krakowską szarość roztopioną.
Wieczory mijają na czytaniu... (czego oznaki zawsze możecie znaleźć na drugim blogu), a poranki na wolnym lub szybkim z łóżka wstawaniu- zawsze jednak z niechęcią.
Już się ferii doczekać nie mogę. A obserwując zmiany jakie mogą/mają wejść w życie dla nauczycieli..hm..rozważam coraz poważniej przekwalifikowanie się. Czarno widzę pomysły pani minister (korytarzowej)... Hall....
Tylko na co się przekwalifikować? Toć to zagadka...

Dobra, koniec marudzenia...
Wracam pod lampkę, do kubka herbaty z cytryną i książki, która pachnie pięknie księgarnianą nowością.

Czy Wam też brakuje już światła?

kino posylwestrowe

2011-01-03T10:32:00.000+01:00

Właściwie nie wiem od czego zacząć. Stary rok już za nami, nowy właśnie przed nami. Stary skończył się naprawdę dobrze, nowy rozpoczął jeszcze lepiej. Sylwestrowa impreza udana- kameralnie, w dobrym gronie..., ale jeszcze lepszy okazał się pierwszy dzień Nowego Roku. W jeszcze lepszym gronie- bo wyselekcjonowanym:) i na jeszcze przyjemniejszych czynnościach. Składało się na to między innymi kino. Bo to już nasz takie zwyczaj jest, że z Mężem miłym 1 stycznia idziemy do kina- a kto spędził z nami Sylwestra często się też załapuje.

Tym razem byliśmy na naprawdę zabawnym filmie: "Zanim odejdą wody" w reżyserii Todda Philips'a.

Oczywiście nie będę się rozpisywała nad fabułą, ponieważ w internecie wszystko znajdziecie, umieszczę tylko plakat i filmik-trailer i gorąco polecam! Dlaczego mi się tak podobał? Po pierwsze poziom ironii i absurdu naprawdę dobry, wręcz za dobry momentami..., jak na posylwestrowe popołudnie, a pod drugie: Robert Downy Jr. i już nie trzeba nic mówić więcej....

a tu sobie obejrzyjcie o co chodzi! :)

A wczoraj też na filmie wylądowaliśmy- tylko u naszych przyjaciół kochanych i mimo iż ekran już nie był tak duży, a film aż tak zabawny- to było super. A jaki film? Pan i Pani Killer.Moja ulubiona Katherine Heigl w każdej roli mnie urzeka- czy to komedia, czy dramat, czy rola serialowa:) A Ashton? Hm...też niczego sobie...
tu zajrzyjcie...

Zatem polecam te dwa filmy! My nimi rozpoczęliśmy rok i już czuję, że faktycznie to będzie rok kina;) i książki oczywiście.... no i mam nadzieję, że będzie to też rok w gronie przyjaciół- tych szczerych:)

DOBREGO ROKU ŻYCZĘ

och... życie....

2010-12-30T11:01:00.000+01:00

W związku z tym, że mam wolne się pochorowałam. No tak, coby za dobrze nie było. Chodzę kicham, prycham, kaszlę, charczę, wycieram nos i........ chorobie się nie daję. Gorączkę przegoniłam więc nie jest źle.
Nawet w kinie byliśmy. I właśnie o kinie dziś chcę napisać, a właściwie nawet nie o kinie tylko o filmie, na którym byliśmy.
Nie będę się bardzo rozpisywała, wrzucę Wam po prostu trailer. Napiszę raczej o wrażeniach jakie wywołał.
OCh, Życie... (kliknijcie, obejrzyjcie, bawcie się dobrze)

A byliśmy na filmie "Och, życie" i od razu napiszę, że go polecam gorąco. Tak wiem, że to amerykańskie filmidło, że lekkie, że przejaskrawione, ale zrobione po to, żeby poprawiać humor i dawać nadzieję... i bawić... Zatem mission complete:)
Bawiliśmy się świetnie, wyszliśmy uśmiechnięci, pełni jakiejś takiej sympatii do świata i tego co za oknem...
Zatem od czasu do czasu zaserwowanie sobie takiego filmu jest jak dawka porządnego leku na zło, leku na szarą codzienność...która tak naprawdę wcale nie jest taka szara. I ważne, że po prostu jest.

Co jeszcze? Hm.... zaczynam pichcić przedsylwestrowo. Tym razem impreza u nas. I szczerze powiedziawszy cieszy mnie to ogromnie, zwłaszcza dlatego, że mam masę pomysłów na sferę jedzeniową imprezy. No i ludzie dobrzy... myślę... z nami będą. Szkoda tylko, że moja Sis tym razem nie z nami:(
I oby ten Nowy Rok zakończył się naszą przeprowadzką na nowy beton:) Bo kroki duże ku temu zostały poczynione!

przeplątany poranek

2010-12-27T11:50:00.001+01:00

Przeplątałam się przez ten ranek poświąteczny...

Święta?
Były dobre. Zaskoczyły mnie pozytywnie... naprawdę nie spodziewałam się takiego obrotu spraw. Cieszę się, że wszystko dobrze się potoczyło. I mam nadzieję, że hasło "jaka wigilia taki cały rok" w tym roku się sprawdzi- bardzo życzyłabym sobie takiego roku jak ten wigilijny dzień.
Pełen opanowania, ale i radości, pełen ciepła i dobrych rozmów... a na koniec obfitujący w dobre słowa, uczucia i prezenty... no lepiej być nie może przecież.
I rozbawiły mnie jeszcze życzenia jakimi się z bliskimi dzielimy, życzenia typu: obyście dostali kredyt:) Zmienia się ten świat, oj zmienia, zmienia się mój świat...

A teraz koniec plątania się, do roboty, za trzy godziny zaczynamy spełniać swoje marzenie-długoterminowe... , trochę stresu-bo to wcale nie łatwa sprawa, trochę obaw- bo jak nie ma obaw to człowiek nie wie, że żyje, migotanie serducha..., podpisy, deklaracje....
a późnym popołudniem relaks pod maseczka i koloroterapia ;) Aż chce się żyć....
Jutro też mam zamiar poranek przeplątać... a co! :D i wcale nie zamierzam mieć wyrzutów sumienia z tytułu tego, że inni do pracy muszą iść...

życzenia

2010-12-23T09:50:00.000+01:00

W związku z tym, że popołudniu już wyjeżdżamy na Święta do rodziców;), nie uda mi się już raczej nic więcej napisać.

Dlatego chciałabym już teraz złożyć Wam WSZYSTKIM życzenia.

Życzę Wam Wszystkim spokojnych i zdrowych Świąt,

odpoczynku i wspaniałej atmosfery, która sprawia, że chce nam się żyć.

Miłości i radości...

Sił i cierpliwości

oraz

prezentów co najmniej tyle, ile bombek na choince;)

Spędźcie ten czas tak jak sobie wymarzycie...

Pozdrawiam seerdecznie i dziękuję, że jesteście...

Kaś

bombkowo jednak...

2010-12-21T10:57:00.000+01:00

Jednak stan zawieszenia pokonałam...i raczej przekonuję się do "celebrować nawet w tym mieszkaniu" :)
Na razie tak nieśmiało ...
W tym "wystroju" wynajmowanego mieszkania inaczej się nie da...
Grunt, że mi się przynajmniej chce...
A żeby nie było, że tylko mówię to zdjęcia umieszczę...

I nawet muffiny upiekłam....

i w domu cudownie pachnię skórką pomarańczową i czekoladą...

choinkować czy nie?

2010-12-19T21:13:00.000+01:00

Dziwnie się czuję przed tymi Świętami.
W jakimś zawieszeniu jestem pomiędzy cieszyć się i celebrować, a nie cieszyć się i poczekać na wyjazd do domu rodzinnego, gdzie może Święta poczuję...
W tamtym roku jakoś bardziej mi się "chciało", i choinkę mieliśmy, i nastrój był naprawdę świąteczny...
Ale też inne mieliśmy perspektywy, nadzieję... inne miejsce... o którym myśleliśmy jak o swoim.
To mieszkanie, na którym teraz mieszkamy totalnie mnie świątecznie nie nastraja...
I jeszcze perspektywa nowego...tym bardziej nie pomaga... bo już bym tam chciała przystrajać, urządzać, nastrajać...
Obyśmy następne Święta Bożego Narodzenia spędzili choćby na gołym betonie...ale betonie naszym...

No nic. Jutro spróbuję wykrzesać z siebie kreatywność świąteczną i ozdobić jakoś ten tymczasowy dom...

TOTALNY szok!

2010-12-17T20:36:00.002+01:00

CZEKAJĄC NA SOBOTĘ

Właśnie skończyłam oglądać i jestem w szoku TOTALNYM.

I szczerze powiedziawszy słów mi brak... a to zdarza się naprawdę rzadko...
I naprawdę żyjąc na wsi dużo widziałam, ale żeby aż tak.... TOTALNY SZOK

nie spać w dzień!

2010-12-17T16:07:00.000+01:00

Przypominajcie mi od czasu do czasu, że absolutnie nie wolno mi spać w ciągu dnia!!!!
Zasnęłam o 14, obudziłam się o 16 i jakbym na krzyżu spała....
Śniętam z lekka, energia zamiast ożyć- ulotniła się w poduchy,a ja powłócząc nogami... zabieram się do życia. Bo ten tydzień był okrutny. Lekarze, brzuchowe bóle, migreny sztuk 3 i dużo, dużo pracy, a chęci żadnych.... bo sił brak.
Jakiejś regeneracji potrzebuję.... na gwałt!

Zima, zima, zima...

2010-12-11T19:33:00.001+01:00

Za oknem ogromnie zimowo. U mnie zimowo muzycznie dziś.
A to moja ulubiona piosenka o zimie z dzieciństwa.
Takie miłe uczucia.

Mikołaj już był!

2010-12-05T20:12:00.001+01:00

U mnie Mikołaj już był!
Otulił bielą, ciepło i puszyście.... dodał też trochę literek, bo wie, jak ja za literkami przepadam.
teraz wieczory mam już zaplanowane... ciepłe i puszyste, z literkami w tle....
Dobrze dziś... aż szkoda, że jutro do pracy trzeba iść.
Bo sie trochę boję..., że mimo iż chciałyśmy dobrze to będzie źle i na naszą niekorzyść...
A tam...
Nie myślę dziś jeszcze...
Teraz ciepłe kakao, puszystość i ...literki...START!
A w tle taka muzyczka.... prawda, że urocza?
\\

dzień na nie...

2010-12-01T14:51:00.000+01:00

Dzień z tych na nie. Poranny ból brzucha (?), rozmowa, która zdenerwowała, wybiła ze spokoju, która zastanawia, martwi i dziwi.
Potem siarczysty mróz w drodze na pocztę, kolejka......... i migrena.
Tak....
A miało minąć, a nie się zaognić.
Zła jestem, rozczarowana, zmęczona.... bezsilna... zła, zła, zła....

bita śmietana zbita

2010-11-29T20:47:00.001+01:00

A to nas zima zaskoczyła. Bo choć każdy wiedział, że lada chwila nadejdzie..jest tuż tuż za rogiem, to... nie spodziewaliśmy się, że nam tak da popalić.
Przebudziłam się o 3 w nocy i jakoś za jasno było. Wstałam wyjrzałam za okno i ...śnieg z cukru pudru zamienił się w bitą śmietanę. A o 6 rano to już nawet bitej śmietany nie przypominał, tylko jakąś zbitą śmietanową masę!
Taki widok okienny rankiem zastałam. Z okna wyglądał całkiem przyjemnie, punkt widzenia zmienił się z punktem siedzenia...gdy do pracy wyszłam.
No i jeszcze szuranie łopat...bo pług... jak to pług był..., ale się zmył... bo auta na parkingu zablokował sprzątając z drogi...

Co poza tym? Hm... rozmowy w tamtym tygodniu przeprowadzane nie przyniosły oczekiwanych skutków. Skutek przyniosły, ale frustrujący i każdy dzień, gdy mam na popołudniu do pracy kończy się moim lekkim wnerwem (lub wcale nie lekkim). I chyba muszę przestać oczekiwać pomocy: umiesz liczyć, licz na siebie!
Los sobie też z nas kpi lekko.... gdy mieliśmy plany to nam plany rozwalił, zakpił sobie z naszych marzeń, a teraz, gdy człowiek już nową rzeczywistość poukładał to przeszłość czkawką się odzywa i proponuje profity... Po przemyśleniu te profity to my już mamy gdzieś.... w poważaniu. I nie robimy kroku wstecz...choć przyznam się szczerze: kusi...
A tak poza tym to ok. W miarę, więc nie narzekam!
Marzy mi się szlafrok.Taki biały...ciepły... puszysty.... Dużo mi się marzy....
Dużo by se pewnie marzeń spełniło, gdyby na kuponie lotto w sobotę każda z wybranych cyfr wzrosła o jeden...dobre nie? Być o włos od...
Wracam do książki... do herbaty...do ramion Męża miłego- korzystam póki na delegacji znowu nie jest.

śnieży

2010-11-24T21:19:00.000+01:00

Śnieży. Nie, nie telewizor. Za oknem. Śnieży z lekka....nie straszy tylko oswaja. Spokojnie. Choć zimnem odstrasza to i tak jakoś mi to śnieżenie nie przeszkadza.
Pierwsze śnieżenie ma dla mnie zawsze magiczny urok. Lubię ten pierwszy płatek na dłoni, ustach... to zaskoczenie, które corocznie wywołuje mimo swej powtarzalności.
A niech śnieży... i tak długo nas zima oszczędzała. Takiej jesieni jak ta nie pamiętam- jesień mnie rozpieściła! Och jak ja lubię być rozpieszczana.
Szkoda, że codzienność nie rozpieszcza. Mąż znowu na delegacji, tęsknie... Praca nie rozpieszcza. Nawał dzieci, zero pomocy, bezpieczeństwo z dużym znakiem zapytania...
Dziś rozmowy, zobaczymy jaki skutek będą miały. Oby pozytywny. Oby...
A życie się toczy... niech się toczy... po to jest.

zła

2010-11-23T18:02:00.001+01:00

Zła i rozgoryczona ! Lepiej nie myśleć, zatem lepiej nie pisać...
minie...wrócę... albo nie minie...ale wrócę!

z buta...

2010-11-14T09:20:00.000+01:00

Wszystko co dobre powoli się kończy. Co nie oznacza, że się nie powtórzy. Czekam na kolejnych wolnych parę dni, bo co jakiś czas muszę zregenerować nerwy, ciało i mieszkanie (posprzątane, aż lśni).
A te cztery dni naprawdę miłe były. Jak to dobrze mieć na wszystko czas. I tak jak pisałam post wcześniej: chcieć lub chcieć przestać.

Wczoraj chcieliśmy gdzieś wybyć. Niedaleko.... do Puszczy Niepołomickiej nas poniosło. Pospacerować, lasem pooddychać... zdjęcia nieudolne znowu porobić... i co najważniejsze razem znowu pobyć...w totalnym oderwaniu od tego co głowę na co dzień zaprząta.
I teraz kilka tych kardów nieudolnych...lekko ocieplonych.... bo ciepło było ;).

i dobrze...

2010-11-11T11:49:00.001+01:00

I dobrze, że mam wolne.
I dobrze, że to wolne jest i dziś, i jutro...
Początkowo trochę byłam zawiedziona, że 2 maja w zamian za jutro będę pracowała, ale dziś stwierdzam, że cieszę się z tego wolnego. 2 mają jeszcze daleko.
I dobrze, że ręce mam jak z papieru ściernego, bo wymyśliłam sobie czyszczenie kanap.
I dobrze, że zaraz zrobię barszcz czerwony- co wróży, że ręce będą wyglądały jak różowy papier ścierny.
I dobrze, że się nigdzie nie śpieszę, że nic nie muszę - ewentualnie mogę chcieć lub z tego co chciałam przed chwilą, zrezygnować.
I dobrze, że mam perspektywę paru dni bez pracy...
I tego mi właśnie trzeba było!

sfrustrowana

2010-11-08T20:33:00.001+01:00

Dziś zawładnęła mną lekka frustracja, a w sumie to nie całkiem taka lekka. Całkiem spora.
Nie cierpię, gdy ktoś ma ze mną pracować - a od pracy się miga, nie cierpię, gdy wrabia mnie w jakieś dziwne sytuacje, gdy to tego ktosia pole do popisu, a mnie pyta o pomysł, gdy ktoś dodaje mi pracy, która do mnie należeć nie powinna, ba powinien mi pracy ująć. I może ja nietolerancyjna jestem, ale dziś mam dość!Bo jak ktoś został skierowany by POMÓC, to dlaczego jeszcze temu komuś MAM POMAGAĆ? KIEDY?
Stąd ta frustracja- pracowa.
Bo reszta całkiem przyjemna. A weekend był miły, że hej.... i szkoda, że mnie poniedziałkowo sprowadzono na ziemię.
A co, niech się za dużo dziewczyna nie nacieszy! Niech już z tej relaksowej fali wypłynie. Dać jej do wiwatu! A sfrustrować ją!
No to mnie taka jedna sfrustrowała. A takiej drugiej chwała za to, że moje frustracje do niej przelewać mogę i słucha...ba...podziela można by rzec.

A i jeszcze Wam powiem, że dziś bardzo zaciekawił mnie sposób logowania się do serwisu TeleBGŻ... no masakra jakaś....spędziłam 30 minut i wkurzając wszystkich po drugiej stronie linii... ja wiem nie ich wina, ale tą magią mógłby się ktoś zająć...

jutro

2010-11-05T22:41:00.002+01:00

Jutro TARGI!!!!! KSIĄŻKI!!!! z czego się szalenie cieszę i doczekać nie mogę! Funduszy naszykowałam- mam nadzieję, że starczy! Bo ja w kupowaniu książek nieobliczalna jestem....
Do tego jeszcze miłe spotkanie-poznanie mi się szykuje;) Zatem nastrojowo pozytywnie...

A z rana samego spotkanie u dewelopera..... trzymać znowu kciuki!!!!!! Proszę!

(ha, i znowu enigmatycznie wyszło:P)

polsko-słowacki wyjazd...

2010-11-01T16:40:00.000+01:00

Dawno mnie nie było. Czasu nie miałam, sił w sumie też, choć dalej jest dobrze. Mimo wszystko dalej Was czytałam - bo od tego coś czuję bardziej się uzależniłam niż od pisania.
Właśnie wróciliśmy z wyjazdu do rodziców na Wszystkich Świętych. O Wszystkich Świętych pisać nie będę..
Na wyjeździe było przyjemnie i jakoś trzeba nam tego było- żeby docenić to, że wracamy tam gdzie wracamy.
Zatem jesteśmy znowu w Krakowie. I coraz bardziej czuję, że tu wrastam, że utożsamiam Kraków z moim domem! Tak...to jest to!
Co nie zmienia faktu, że rodzinne strony kochać będę zawsze!
A to kilka zdjęć z wycieczek w rodzinnych stronach- wycieczek jakie sobie zorganizowaliśmy w niedzielę. W związku z tym, że rodzinne strony 15km od Słowacji- na wycieczkę wybraliśmy min. Bardejów:) na Słowacji!
Ale najpierw trochę Polski....

A teraz trochę Słowacji:

I coś co mnie urzekło/rozśmieszyło- czyż nie są cudne????

A na koniec spotkanie dosyć bliskiego stopnia- już po polskiej stronie...

Zatem....

Dobrze tak czasem wyjechać...

choćby na chwilę,

choćby 15 km...od rodzinnego domu...

choćby tam gdzie się spędziło większość życia...

jest dobrze!

2010-10-24T18:27:00.001+02:00

Dobrze mi. Dobrze mi ze sobą, z otoczeniem najbliższym.
Weekend się kończy, aż żal, bo cudowny był! Pogodowo szalenie ciepło. Słońce i kolory przez nie oświetlone- czarujące. Zatem nie sposób było się na spacer nie wybrać. Spacer zaliczony wczoraj i dziś.
Wczoraj spacer nad Wisłą, po kładce Bernatka- w końcu! Zaobserwowałam tam ciekawy zwyczaj wieszania kłódek z imionami zakochany osóbek...hm...czy małżeństwa też się liczą? Bo u nas już chyba za późno na zawieszanie kłódek- przecież nic nie łączy bardziej iż obrączka i wspólny (wkrótce) kredyt.

Dziś spacer przez park. Jesienny park. Uwielbiam to.
W ogóle ostatnio tyle rzeczy mnie cieszy, daje mi jakiegoś powera, takie poczucie, że jest dobrze! Że jest za co być wdzięcznym. Owszem zawsze jest jakiś mały niedosyt- a to by się chciało, żeby było lepiej, a to by się chciało inaczej.... Ale jakoś mam ostatnio takie poczucie, że jest dobrze tak jak jest. Że jestem szczęśliwa. Że mogę szczęśliwa być. Zresztą każdy może.
I chucham na rzęsę.... oby się szybko nie zmieniło!
Bo życie moje jak sinusoida.... ostatnio jestem na górnym jej poziomie:).

udało się!

2010-10-21T19:20:00.000+02:00

Udało się! Wszystko! Tak jeszcze na gorąco piszę! Było świetnie! Naprawdę jestem zachwycona dzieciakami, rodzicami i dumna z siebie i mojej kochanej R. Z nią można konie kraść...z nią wszystko się uda! Może jak ochłonę opiszę więcej.... na razie idę odpoczywać! Bo aż w głowie szumi...:)
A Wam dziękuję za kciuki- najwyraźniej mocno trzymaliście:)

kciuki!

2010-10-20T21:47:00.001+02:00

Trzymajcie za mnie kciuki jutro, a właściwie za moje dziecięta. Jutro przedstawienie!!!! Nasz debiut z R. w reżyserii :) heheh
Ale kciuki trzymajcie! Jak to minie....wrócę! Bo dużo mi się w głowie pomysłów do pisania nawarstwiło:)

hola, hola!

2010-10-15T20:25:00.000+02:00

Dziwny tydzień. Bo z jednej strony przyjemny, momentami spokojny, nasycony tym czym powinien, z lekkimi niespodziankami-przyjemnościami, a z drugiej sfrustrowany, zmęczony, zniechęcony....
Może najpierw o tym co przyjemne było, a potem o tej sfrustrowanej części tygodnia.
Przyjemna część tygodnia niewątpliwie związana jest z moim obserwowaniem próby generalnej do sztuki "Ptaki" w Teatrze Ludowym- Scena pod Ratuszem. Sztuka ma dziś premierę. Ja byłam na próbie w środę - rewelacyjne uczucie. Kameralny teatr, bardzo ciekawa sztuka, rewelacyjni aktorzy, słowo, światło, zapach...i już wróciłam na swoje ulubione tory. Bo teatr uwielbiam! Każdy! I cieszę się, że po tak długim czasie niebycia na żadnej sztuce- poszłam akurat na "Ptaki". Mam nadzieję, że to nowy początek mojego z teatrem obcowania!
Jeśli chcecie się dowiedzieć czegoś więcej o sztuce, kliknijcie:) Ja ze swojej strony polecam- warto na to pójść.
Co jeszcze dobrego? Hm....Męża miłego skromny awans się zaczynający? Odkładając na bok różne obawy to cieszę się i mam nadzieję, że go docenią- bo (nieobiektywnie mówiąc) wart tego!
Do dobrego mogę jeszcze zaliczyć "znowu nawiązany dialog"- oby się umocnił i pomógł wrócić do tego co "było".
A co mnie sfrustrowało? A to, że niby nauczyciel jestem, że niby po dwóch kierunkach, a w Dzień Nauczyciela czułam się totalnie źle, niedoceniona, olana....
Po pierwsze dlatego, że nauczyciele świetlicy w moje szkole w tym dniu pracują normalnie (a ja takowym jestem) - w przeciwieństwie do innych nauczycieli, po drugie rodzice kompletnie nauczycieli świetlicy olewają i nie uczą swoich pociech składania w tym dniu życzeń owemu nauczycielowi. I dziwi mnie to, bo niby chce się, żeby świetlice nie były przechowalniami, a do tego to się właśnie sprowadza, a panie nauczycielki traktuje się gorzej niż sprzątaczki. W ogóle często spotykam się z dziwnymi reakcjami, gdy mówię, że pracuję w świetlicy szkolnej. Mam wrażenie, że znajomi mi współczują, co niektórzy pocieszają, żebym się nie martwiła bo może złapie etat w nauczaniu itp.... Hola, hola! Mnie w świetlicy nie jest źle, owszem mam kwalifikacje do uczenia w klasie, ale na świetlicy też uczę, wychowuję, bawię i opiekuję się! Owszem jest to orka na ugorze- ale może właśnie dzięki takiemu podejściu innych ludzi do tematu- tak właśnie jest? Może najwyższa pora zrozumieć, że nauczycielki w świetlicy to nie Świetliczanki, tak jak panie nauczycielki w przedszkolu to nie "przedszkolanki"...hola, hola, magister pedagog (+specjalizacja) mi na dyplomie wpisali.. czyż nie? Nie "świetliczanka"! I może nie potrzebuję pocieszeń, tylko szacunku?
Zatem stąd moja frustracja, zmęczenie materiału i jakieś dziwne myśli...które należy albo stłumić, albo wyrzucić na głęboką wodę. Co z nich się wykluje? Pokaże czas... może ochłonę, a może coś jeszcze bardziej mnie znerwuje i.......myśli wypłyną!
Zatem cieszę się, że dziś piątek, że siedzę w ciepłym-wysprzątanym mieszkaniu (jeszcze mi kuchnia została-skąd się bierze tyle brudnych garów?) i czekam na Męża miłego, Sis i jej Męża, którzy do nas podążają.
Miłego weekendu!

wrażenia

2010-10-11T10:12:00.000+02:00

Byłam w kinie, po raz pierwszy po operacji! :) A to już właśnie na tym weekendzie minęło 3 miesiące.
Do tego byłam w kinie w bardzo miłym towarzystwie, byłam na filmie, na który powinnam była pójść i dobrze zrobiłam, że poszłam.
Byłam na "Jedz, módl się, kochaj".

ZWIASTUN!

Jakiś czas temu (już dosyć długi) przeczytałam książkę Elizabeth Gilbert i postanowiłam, że sprawdzę, jak została zekranizowana.
Na film oprócz miłej towarzyszki, poszedł ze mną jeszcze strach. Strach przed tym, że film będzie klapą, że to, że go tak reklamują, wszędzie o nim słychać i wszyscy wiedzą o co chodzi...sprawi, że się rozczaruję i nawet nieprzychylnym okiem będę patrzeć na samą książkę.
I jak tak siedziałam w kinie i oglądałam, to z każdą minutą czułam, że jestem w dobrym miejscu, że dobrze zrobiłam, że film oglądam, że poprawia mi to zły humor i kiepskawe samopoczucie.
Owszem nie wszystko w filmie mi się podobało, nie wszystko przekazano tak jak ja to widziałam, oczywiście czegoś zabrakło, a coś zostało przejaskrawione- ale przecież to był po prostu film.
I najważniejsze, że gdy wyszłyśmy z kina obie z koleżanką miałyśmy banana na twarzy i mogłam powiedzieć: "wiesz jakoś lepiej się czuje".
I jeszcze Wam napiszę, że oczywiście nie mogłam NIE ulec urokowi Javiera....ma coś takiego magicznego w sobie- bo przecież jego rysy nie są genialne...zresztą po co się bronić...
A Julia Roberts jak zawsze świetna. W niej też jest magia.

Co do reszty weekendu to ...hm...coś się we mnie zmieniło...złapałam dystans i chyba przestało mi dramatycznie zależeć na tym na czym chyba nie powinno. Może wyrzucenie z siebie setek słów i nie uzyskanie zbyt konkretnych odpowiedzi na nie pokazało mi, że nie warto?
A może się coś zmieni? Hm...nawet jeśli nie to jakoś podskórnie czuję, że nie będę płakać. I może trochę żałuję, że to znowu ja wyciągnęłam rękę- ale po co tego żałować? Się stało i zobaczymy jak to się rozwiąże, ułoży...
NIe zamykam się na żadne rozwiązania, nie układam planu, nie oczekuję...bo i po co? Żeby się znowu rozczarować?
A może uświadomiłam sobie, że KAŻDY jest tylko człowiekiem, bez względu na to jak go sobie wyobrażamy, idealizujemy, bądź jaki obraz swój sam stwarza...

jakiś kosmos!

2010-10-06T19:13:00.000+02:00

Najpierw sobie oglądnijcie to:
KLIK< KLIK>

A teraz Wam napiszę, że jestem w szoku. A właściwie w szoku podwójnym.
Po pierwsze: dlaczego ludzie dzwonią do takiego Pana?
Po drugie: jak można tak ludzi w bambuko robić i czy Ci ludzie w to wierzą?

No kosmos jakiś!

"Sądzę, że wiecie o czym ja mówię...."

Może ja zamiast uczyć, powinnam kupić kamyczki i ...hm...nie mam nawet określeń na to..."sądzę, że wiecie o czym ja mówię"....
Może powinnam zadzwonić i poradzić się owych run i owego mega "dziękuję za uznanie" Pana.

Kosmos!

Jesienna GRANDA!

2010-10-05T10:19:00.001+02:00

Jesień mnie rozpieszcza.
Pogodą, kolorami, dźwiękami. Dobrze się czuję.
Bo pogoda jak z bajki, nie przeszkadzają jesienne zimne poranki (kupiłam czapkę), a jesienne zachody słońca (choć szybsze) zachwycają. Na drzewach paleta barw, pomieszana z blaskami słońca - poezja.
Na głowie też bardziej jesiennie- kolor i cięcie:)
Dźwięki? Hm... szuranie liści, wiatr-którego o dziwo się nie boję (bo zazwyczaj wiatr mnie przeraża) i muzyka jesienna !
Tak, bo o tym chciałabym dziś przede wszystkim pisać. O muzyce.
A szczególnie o nowej płycie Moniki Brodki.
Bo Brodka swoją najnowszą płytą "Granda" zachwyciła mnie kompletnie!
Dawno już tak nie miałam, żeby płyta spodobała mi w całości. Każda piosenka jest jakby dla mnie, jest jakby do mnie! Nie potrafiłabym wybrać jednej ulubionej, słucham całościowo.
Teksty rewelacyjne, muzyka nie gorsza! Coś innego od tego co nam Brodka prezentowała na wcześniejszych płytach. Coś innego- coś dobrego, co też nie przekreśla jej wcześniejszych utworów. A z jej piosenkami w uszach zaczynałam moją przygodę z Krakowem, ze studiami, z dorosłym życiem na "swoim". A teraz piosenki z nowej płyty będą towarzyszyć mi w kolejnym etapie mojego dorosłego życia. Całkiem ciekawym etapie.
Z muzyką to tak chyba jest, że słuchamy tego co w danym momencie podchodzi nam pod nastrój. A tak jak na tej najnowszej płycie- w moim życiu trochę szaleńczych podskoków, trochę spokoju i melancholii...ale przede wszystkim nowości, na które muszę się otworzyć, trochę zmian, ale też czerpanie z tego co dotychczas stworzyłam.
Moniko- dziękuję Ci za tę płytę!

dla Was do posłuchania, mam nadzieję, że Was zarażę!

2010-09-30T22:57:00.001+02:00

Dla wszystkich CHŁOPCÓW o ile takowi czytają mojego bloga;)
NIe sposób bowiem dziś o Mężczyznach zapomnieć... a jak Mąż miły z delegacji wróci to go też uraczę:P:)

kobieta-przyjaciel

2010-09-27T19:10:00.000+02:00

Brakuje mi przyjaciółki. Brakuje mi w życiu kobiety, która byłaby moją bratnią duszą.
Mąż miły jest miłością mojego życia, jest moją męską bratnią duszą, moim totalnym przyjacielem...ale brakuje mi przyjaciółki.
Wszystkie przyjaźnie, które miałam się posypały. Bo albo tymi przyjaźniami nie były, albo od nich (według drugiej strony) za wiele wymagałam.
Brakuje mi osoby, która będzie - nie ważne czy blisko czy daleko, nie ważne czy zawsze uśmiechnięta, szczęśliwa czy nie...ważne, żeby była, żeby mogła mnie wspierać i żebym ja miała kogo wspierać! Żebym mogła zadzwonić o 23:00 i powiedzieć : jest mi cholernie źle, lub zadzwonić o 9.00 i powiedzieć jest mi super!
Żeby usłyszeć to samo obojętnie o której godzinie od niej!
Żeby mieć z kim się dzielić radościami i smutkami.
Bo ja strasznie potrzebuję w swoim życiu mieć do kogo wygadać problemy, mieć do kogo wygadać radości.
I wiem, że jestem w tym egoistką pewnie, ale któż z nas nie jest w jakimś stopniu egoistą?
Podziwiam kobiety, które się ze sobą spotykają, które do siebie dzwonią, które sobie ufają i o siebie się troszczą.
Bo kobieta według mnie to stworzenie stadne- a zwłaszcza stadne kobieco. Żaden mężczyzna nie zrozumie pewnych tematów kobiecych, żaden nam w pewnych sprawach nie doradzi, nie podpowie... nie da nam tego czego akurat szukamy...
Co innego dostajemy od mężczyzny, a co innego dostajemy w relacji z kobietami-przyjaciółkami, zresztą zupełnie innych rzeczy w tych relacjach szukamy. Przynajmniej ja tak mam. Przecież nie ponarzekam na Męża miłego itp. do niego samego...No dobra ponarzekać do niego mogę, ale przecież nie przyzna mi racji! Nie powie: "wiesz, rzeczywiście ten Twój Mąż nie ma racji, no porażka"!
A do kobiety przyjaciółki możemy się wyżalić.
Zadziwia mnie też to jak przyjaźnie między kobietami się urywają, gdy w życiu jednej z przyjaciółek pojawia się mężczyzna (potencjalny lub niepotencjalny mąż), gdy zakładają rodziny, gdy zmieniają coś w swoim życiu...
Zadziwia mnie to i zarazem martwi. Bo uważam, że innymi uczuciami darzy się Męża, innymi dzieci, a innymi przyjaciółkę...i co ciekawsze uważam, że można te uczucia razem utrzymać, można je pielęgnować i nie muszą się one nawzajem niszczyć.
Jednak rzeczywistość jest inna, inna od mojej wizji przyjaźni. Zatem brakuje mi przyjaciółki w życiu, boli strata przyjaźni, które były ważne i zadziwia to jak do tego doszło...

jesiennie primo

2010-09-20T20:41:00.000+02:00

Bankowo zaczyna się jesień. Skoro chodzę po domu opatulona szalem, w ręku niosę kubek gorącej herbaty z cytryną- to tak, mój organizm przestawił się na porę jesienną.
I o dziwo mi to nie przeszkadza. Mimo, że jestem typem letniej osoby- jeśli takowe typy istnieją. Jak już tu niejednokrotnie wspominałam uwielbiam lato, uwielbiam słońce i to, że jest mi ciepło.Nawet letnie deszcze uwielbiam.
Zatem, gdy nadchodzą chłodniejsze dni mój nastrój też jest chłodniejszy. No przynajmniej taki zawsze bywał.
A tym razem o dziwo cieszy mnie jesień. Choć "cieszy" to może za duże słowo. Po prostu ją akceptuję, a ona odwzajemnia mi się przepiękną pogodą...bo nie wiem jak u Was, ale Kraków dziś był jesiennie przyjemny. Bardzo przyjemny. I szkoda tylko, że w najcieplejszym momencie dnia musiałam być w pracy- bo na bank spędziłabym parę godzin z książką w parku- wygrzewając się do słoneczka.
Ale i tak przyjemnie się wracało z pracy przez park- iście jesienne kolory na drzewach w połączeniu ze słońcem to coś cudnego! Taka polska, złota jesień.
Taka jak w dzieciństwie. Pełna różnobarwnych drzew (zalety mieszkania jako dziecko w Parku Narodowym), zapachu palonego ogniska, smaku pieczonych w owym ognisku ziemniaków (świeżo wykopanych), mgieł magicznych..., szelestu liści pod nogami i bójek liśćmi w rowach...
A Wam z czym się kojarzy jesień?
Bo mnie jeszcze ze szkoła, z chłodem, który zmuszał do ubrania znienawidzonej czapki..., z pustkami w mojej małej wypoczynkowej wsi, z ciszą, z zapachem kościoła (cerkwi) i ...wzdychaniem do Tego, który wyjeżdżał...
Ale zawsze wracał... i został Mężem miłym.

przekichane :)

2010-09-18T20:14:00.000+02:00

Przekichany tydzień bo:
- plan rozwoju mam do poprawy- ale tylko w formie graficznej, tabelka odgórnie zlecona- nie mój wymysł:)
- przemądrzy rodzice posyłali swoje dziecięta do szkoły w stanie zdecydowaniem chorym- w związku z czym zamiast poprawy miałam nasilenie choroby...przekichałam cały tydzień, wsparłam produkcję chusteczkową... zaraziłam Męża miłego (choć on ciągle walczy) i odpowiadałam rodzicom niemiłe dzień dobry zachrypniętym głosem żula....
- na piątek zrobiłam długą listę zakupów w Ikei i wróciłam z niczym -> przebudowa= jakaś masakra-puste półki, ciasnota...oj,oj, a miało być tak przyjemnie!
- jak zawsze przekonałam się, że niektórzy ludzie się chyba jednak nie zmienią i będą dążyć tylko do zaspokajania swoich potrzeb- choćby mieli utracić coś co kiedyś było dla nich (ponoć) ważne...
- walczyłam z wiatrakami tzn. osobami, które mają plan na naszą przyszłość- jak zawsze wiedzą lepiej... i nie ma co mieć swojego zdania oni i tak wiedzą lepiej!
- chciałam wyciągnąć rękę...,ale po co?, żeby znowu się dać pogryźć???? a może nie...?
- tęskniłam za tym co było kiedyś....i brakowało mi nawet tych co gryzą...

Ale oprócz tego nie było tak źle.
Sobotni brak pośpiechu, czas na wszystko.... luz, radość i porządek... pozwoliły zniwelować skutki przekichania.... niczym Aspiryna na duszę...
Mam nadzieję, że się uodporniłam...na przekichanie:) Choć na to się uodpornić nie da...raczej. Może zacznę łykać tran???? I meliską popijać?:) To jest plan!

gardło siada

2010-09-14T21:22:00.000+02:00

Zatchawicowanam...
Ledwo zipię...zwłaszcza wieczorem...
Syrop, tablety...ciepła herbata..łóżko...- zaaplikować!
Mam nadzieję, że minie i nie skończy się tak jak dwa lata temu zapaleniem krtani i zamilknięciem totalnym.
A w pracy młyn, oddałam plan, aż boje się myśleć co to z nim będzie, jak go pani dyr...poczyta.
Dzieci nam przybyło...ponoć od przybytku głowa nie boli. Oj boli, boli- uwierzcie i gardło siada.
Do tego jakieś pierwszaki takie dzikie...w ogóle nie reagują na głos nauczyciela, ewentualnie gwizdek je na sekundę zatrzymuję w szaleńczym pędzie. Codziennie jakby od nowa-jakby po raz pierwszy na świetlicę przyszły. Coś strasznego...i nawet urwisy z 3b przez to zyskują. O dziwo mniej popalić dają.
Ciężki będzie ten rok szkolny. Tamten przy tym to pikuś...(ekhem...pan pikuś). Mimo wszystko się ciesze, że pracuję i że się nie muszę tułać po różnych przybytkach...mniej lub bardziej sensownych.

Mąż miły na delegacji zatem czytam, oglądam bo mój nałóg serialowy odżywa...
Smęcę się po domu. Pusto trochę. Choć nie ukrywam dobrze mi robi taka cisza totalna po tych paru godzinach w hałasie. Ale mimo wszystko wolę jak się Mąż miły po domu kręci...jakoś tak przytulniej...

PS. Może znacie sposoby na krtaniowych problemów przegonienie????;/